Simple Minds
PSE-Belgium, producent van de jaarlijkse Night of the Proms, kondigt met trots de komst aan van Simple Minds naar de 24ste editie van de concertreeks dit najaar.
Voor Jim Kerr en Charlie Burchill, oprichters van Simple Minds, is Night of the Proms niet nieuw. Ze waren er eerder al, in 1997 en 2002, bij en waren toen telkens de grote publieksfavorieten. In 2002 hielpen ze Night of the Proms uit de nood toen headliner Roxette opeens moest afzeggen door de ernstige gezondheidsproblemen van zangeres Marie Fredriksson. De aankondiging van Simple Minds als vervanger veroorzaakte een extra rush op kaarten, wat resulteerde in een record van 24 uitverkochte shows in Antwerpen.
In een recent onderzoek bij vroegere Night of the Proms ticketbestellers werden verschillende mogelijke programma’s voorgesteld. Het programma met Simple Minds kreeg de voorkeur en Jim en Charlie haalden hierin de hoogste score!
Jim en Charlie bleven contact houden met het Night of the Proms team sinds hun eerste optreden in 1997. Vandaag gebruiken ze nog altijd dezelfde soundcrew als bij de eerste ontmoeting. Toen ze te kennen gaven dat ze het leuk zouden vinden om het 30-jarig bestaan van de groep te vieren met een derde reeks optredens op de Proms, was de beslissing door de producenten snel genomen. Tegelijk stemden Jim en Charlie ermee in om op te treden tijdens de shows in Charleroi en Spanje in april 2008, wat meteen de mogelijkheid bood om andere songs uit hun repertoire in te studeren, al kunnen ze er wellicht niet omheen om opnieuw “Belfast Child” of “Alive and Kicking” of andere van hun grote klassiekers te vertolken…
Van postpunk artrock naar plechtstatige pop
De Schotse band Simple Minds werd begin 1978 opgericht en evolueerde van een postpunk artrockband met invloeden van Roxy Music naar een plechtstatige, heroïsch klinkende popband. De band was het vervolg op Johnny and the Self-Abusers, een punkgroep waar gitarist Charlie Burchill en leadzanger Jim Kerr deel van uitmaakten. Beiden deelden ze een voorliefde voor de art- en glamrock uit de vroege jaren zeventig en de Duitse avantgarde van die tijd. Op hun eerste albums sprongen ze nog van de ene stijl op de andere. “Life In A Day” (1979) bevatte voornamelijk hermetische, artistiekerige popsongs. De donkere en meer experimentele artrock van “Real to Real Cacophony” (1979) en de eurodisco van “Empires And Dance” (1980) werden door de dames en heren critici toegejuicht. Met de albums “Sons And Fascination” en “Sister Feelings Call” (1981), oorspronkelijk samen uitgebracht maar later opgesplitst, maakte de groep de overstap naar de vlotter toegankelijke popmuziek.
Na “Celebration” (1982) kwam de grote doorbraak met de singles “Promised You A Miracle” en “Glittering Prize”, die later een plaats kregen op “New Gold Dream, 81-82-83-84”, het album waarmee ze ook in de Verenigde Staten doorbraken. De daaropvolgende albums “Sparkle In The Rain” (1984), “Once Upon A Time” (1985), de live-cd “Live In The City Of Light” (1987) en “Street Fighting Years” (1989) konden al evenzeer op grote belangstelling rekenen.
Blijvend succes als duo
In de jaren negentig was de band gereduceerd tot het duo Kerr en Burchill. Successen werden toen geoogst met “Real Life” (1991), het compilatiealbum “Glittering Prize” (1992), “Good News From The Next World” (1995) en “Neapolis” (1998). Met hun coveralbum “Neon Lights” brachten Jim en Charlie hulde aan David Bowie, Neil Young, The Doors, Echo & the Bunnymen en Patti Smith. In de zomer van 2002 werd “Cry” uitgebracht. “Our Secrets Are The Same” verscheen in 2003, drie jaar na de oorspronkelijk voorziene releasedatum. “Black & White 050505” dateert van 2005 en werd gevolgd door een wereldtournee in 2006.
